برابر‌های واژه رنجیده خاطر به پارسی

رنجور

بدی را تن دیو رنجور باد

به رنجور مردم نماینده رنج

بدی را تن دیو رنجور بود

ز بیمش همه ساله رنجور کن

ز بد کردن خویش رنجور باش

خسته

کشیدندشان خسته و بسته خوار

بگفت آن جگر خسته خوابی که دید

پر از داغ دل خستهٔ روزگار

گشاد آن نگار جگر خسته راز

نشیند چو ما از تو خسته نهان

آزرده

که آزرده گشتست بر تو پدر

ز من گردد آزرده شاه رمه

دل قارن آزرده گشت از قباد

تهمتن گر آزرده گردد ز شاه

چو آزرده گشتی تو ای پیلتن

رنجیده

تو رنجیده‌ای بهر دشمن منه